Die meeste informele veehandel in Suid-Afrika gebeur steeds net soos altyd: 'n foto in 'n WhatsApp-groep, 'n prys in die kommentaar, en 'n bankoorplasing voordat iemand die diere in lewende lywe gesien het.
Die falingspunte is konsekwent. Die koper betaal eerste en hoop. Die verkoper is dikwels 'n vreemdeling sonder enige verifieerbare geskiedenis. Daar is geen rekord van wat werklik ooreengekom is nie — massa, toestand, prys. En as iets verkeerd loop nadat die geld beweeg het, is daar geen proses om op terug te val nie, net 'n oproep wat dalk beantwoord word en dalk nie.
'n Vereffeningsproses moet al vier daardie gapings gelyktydig toemaak, nie net een nie, anders skuif die risiko bloot na 'n ander plek in die ketting. Dit is presies waarom die trustrekening in die middel van Yalla staan eerder as om 'n opsionele ekstra op groot verkope te wees.